zondag 10 januari 2010

Duiken, wandelen, zonnen en genieten

Onze laatste weken zijn geslagen in Nieuw Zeeland, we willen eigenlijk niet terug, het is heerlijk hier.
Iedereen die de kans heeft om Nieuw Zeeland te bezoeken kan ik deze tip geven:
Vraag je baas, of zorg dat je minimaal 2 maanden vrij kan krijgen, neem desnoods onbetaald verlof.
Huur een campertje en rijd het land rond in een relaxed tempo, geloof me je zal geen spijt krijgen.
We staan nu in een Marina, en Iris is nu met een boot mee om te gaan duiken op het "Poor Knights" eiland, daar schijnt het heel erg mooi te zijn, en is een van de hotste duikspots van Nieuw Zeeland.
Jeroen, heeft geen duikbrevet, en heeft dus ook geen duikervaring (zou je wel denken voor zo'n watermens), en als ik voor spek en bonen mee wilde varen, moest ik nog 130 NZ dollar betalen. Nou dan weet ik wel beter dingen te doen!
Toch is Jeroen wel wat jaloers op Iris.
Anyway, we zijn dus het noorder eiland aan rond toeren. Iris heeft alleen de fotocamera mee zodat ik geen mooie plaatjes er vanaf an halen, dus plaatjes hebben jullie nog te goed.
Ik heb op mijn iPhone nog een paar foto's die ik onderaan de pagina zal posten in een albumpje.
De vorige dagen zijn we tot het verste noorden geweest, en hebben we Cape Reinga gezien. Dit is een "must do" uit alle tourist guides, en zoals we hebben kunnen zien, het is inderdaad heel erg indrukwekkend!
Het weer was helemaal top toen we daar waren, dus we hadden verschrikkelijk goed zicht, en natuurlijk is het heel raar om twee zeeen tegen elkaar in te zien gaan en zelfs bij bladstil weer zie je dus dat de golven "omhoog" spatten tegen elkaar.
Ik vraag me af hoe het er uit ziet als er een lekker deining staat, een redelijk gekkenhuis denk ik!
We zijn 's avonds naar een klein campinkje gegaan 5 km van de kaap, en hebben daar heelijk geslapen. Iris is 's ochtends vroeg gaan wandelen naar de kaap, en ik heb haar daar weer opgehaald. Heel erg prachtig zei ze.
Op naar de "90 mile beach" en daar hebben we onze lunch bij elkaar gescharreld uit zee. Er zijn Tuatua's, een soort kruising tussen een mossel en een kokkel. Heel erg lekker! We hebben ze belgische stijl met wat bier gekookt (we hadden geen witte wijn) en ze daarna voor lunch opgepeuzeld. Jumjum!
Verder naar het zuiden, stopten we bij een "Kauri forrest"
Kauri's zijn een native boom soort in Nieuw Zeeland, waar er helaas niet zo veel meer van zijn. Deze bomen zijn heel speciaal omdat ze ten eerste heel oud kunnen worden, en natuurlijk omdat door zijn mooie rechte stam de boom door alle wereld zeilers omgehakt werd om zijn mooie rechte stam die erg goed was om masten van te maken.
De boom groeit eigenlijk eerst snel in de lengte, om "boven" de rest uit te komen en dus daar het zonlicht te kunnen vangen, daarna gaat ie in de breedte groeien.
De boom op de foto in het album heeft een hoogte van 51 meter, maar de stam is bijna 14 meter in omvang! Ze schatten dat ie rond de geboorte van christus is begonnen met groeien. Dus ruim 2000 jaar oud.
Wat heel raar is natuurlijk is dat deze boom niet omgehakt is. Zouden de boomhakkers gedacht hebben: deze is wel heel speciaal? laten we deze staan?

Deze Kauri's staan dus al duizende jaren op Nieuw Zeeland, en zijn in de ijstijd vele omgevallen. In de moerassen zijn deze bomen bijna volledig in tact gebleven, en worden ze nu uit het moeras getrokken en weer verwerkt tot allerlei toeristische souvernirs, en snuisterijen. Deze bomen zijn dus 45000 jaar oud, en liggen al die tijd onder de grond te wachten tot ze alsnog als iets weer ter wereld komen.
De Kauri is uiteraard beschermd en mag niet worden gekapt, maar de begraven kauri's zijn nog veel aanwezig!

Hier nog een link naar een paar foto's van mijn iphone...

2 opmerkingen:

  1. de kauri, ofwel de Agathis Australis wordt in de homeopathie gebruikt.
    marguerite pelt schrijft erover:
    Mensen die verlangen naar dat wat verloren is gegaan, een gevoel van verdriet en donkerheid, een nostalgie naar de tijd toen alles nog onschuldig, licht en zorgeloos was. Vaak is dit de kindertijd. Een gevoel van verlatenheid of in de steek gelaten zijn, of zelfs afwijzing kan erbij horen. Kauri bevrijdt van deze gevoelens, het gevoel van een oude wond te hebben. Het middel helpt ook om het vrouwelijke en mannelijke in de mens meer in balans te brengen (androgyniteit). Mensen die Kauri behoeven dansen graag, hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel en plichtsgevoel. Dromen van rook, vuur en reuzen komen voor, maar ook van water in allerlei beelden: watervallen, rivieren, zeeën, ijs enz.
    Thema’s. Champagne gevoel. Verlangen naar jeugd. Afschuiven van verantwoordelijkheid. Hoofd wordt naar een kant getrokken. Hoogte. Water.

    er passen allerlei lichamelijke symptomen bij die ik hier nu niet ga opsommen. het thema moet erbij kloppen.
    Rob

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan me voorstellen dat het wat weemoedig is, het idee dat de langste tijd er voor jullie in NZ op zit. Fascinerend en onvergetelijk land waar jullie door getrokken zijn van noord tot zuid.
    Hier is het nog steeds ijzig koud en vandaag maar veel binnen gebleven en een fotoboek gemaakt van Zweden, dat gedrukt zal worden. Ben benieuwd. Groet, Nienke

    BeantwoordenVerwijderen