Het feest is voorbij, de lichten gaan aan, we gaan naar huis....

De laatste uurtjes zijn geslagen, we gaan terug naar Nederland.

Wel jammer hoor, Iris en ik willen helemaal niet terug, het is te leuk hier en in Nederland is het niet zo'n lekker weer!

Iris heeft het er al een tijdje moeilijk mee, ze gaat haar zus weer een hele tijd niet zien, best wel moeilijk dus!

De laatste tijd hebben we eigenlijk "in de buurt" doorgebracht, m.a.w. we zijn in de buurt van Thames gebleven.

Vorig weekend zijn we bij de oudere broer van Chris geweest, en daar hebben we leuke dingen gedaan. We zijn gaan kayakken en hebben lekker gegeten. Beetje familie dingen doen dus.

Wat wel erg leuk was van het kayakken was dat toen we geland waren op het strand, er een dolfijn aan het spelen was met een groep mensen in het water.

Iris en ik zijn ook het water in gegaan en hebben ons laten vermaken door een jonge dolfijn. Dit beest (hoorden we later pas) is een bekende in de Nieuw Zeelandse wateren, zijn naam is "Moko"

Het is een jonge dolfijn van 3 jaar oud en heeft een beetje een raar trekje ontwikkeld, en dat is dat ie zich meer identificeerd met mensen in plaats van andere dolfijnen.

Het is een ontdeugende puber zullen we maar zeggen, hij is gek op "speeltjes" en apporteerd dus vanalles, en als je het niet snel genoeg doet dan duwt ie gewoon even tegen je aan om te laten merken dat je wel door moet gaan met spelen!

We zijn na 1,5 uur in het water met de dolfijn weer in onze kayak gestapt en inmiddels had Moko een kayak peddel van een andere kayak gestolen en was hier druk mee aan het spelen.

Moet je voorstellen, een kayak peddel is asymetrisch en zal zeker niet makkelijk zijn om mee te nemen onder water. Moko vond dit een des te meer uitdaging en liet zijn kunsten zien, door de peddel te laten drijven en iedereen em proberen te pakken.

Precies op het laatste moment wist ie de peddel weel onder water te drukken of em gewoon mee te nemen, en dus niemand ook maar een kans had de peddel terug te krijgen! Ongelofelijk hoe handig dit beest is zonder handen en voeten, hij balanceerde de peddel gewoon op zijn rug en buik.

Je kan hier zien hoe Malcom en ik proberen de peddel terug te krijgen.

Als je meer wilt weten over de beroemde dolfijn dan kan je hier op youtube kijken

Meer ook op wikipedia

We zijn zaterdagochtend om 06:20 op schiphol, we willen al onze fans vragen of ze niet een file willen veroorzaken bij de luchthaven schiphol, en we zien jullie mensen allemaal thuis wel weer.

Iris en Jeroen

Duiken, wandelen, zonnen en genieten

Onze laatste weken zijn geslagen in Nieuw Zeeland, we willen eigenlijk niet terug, het is heerlijk hier.

Iedereen die de kans heeft om Nieuw Zeeland te bezoeken kan ik deze tip geven:

Vraag je baas, of zorg dat je minimaal 2 maanden vrij kan krijgen, neem desnoods onbetaald verlof.

Huur een campertje en rijd het land rond in een relaxed tempo, geloof me je zal geen spijt krijgen.

We staan nu in een Marina, en Iris is nu met een boot mee om te gaan duiken op het "Poor Knights" eiland, daar schijnt het heel erg mooi te zijn, en is een van de hotste duikspots van Nieuw Zeeland.

Jeroen, heeft geen duikbrevet, en heeft dus ook geen duikervaring (zou je wel denken voor zo'n watermens), en als ik voor spek en bonen mee wilde varen, moest ik nog 130 NZ dollar betalen. Nou dan weet ik wel beter dingen te doen!

Toch is Jeroen wel wat jaloers op Iris.

Anyway, we zijn dus het noorder eiland aan rond toeren. Iris heeft alleen de fotocamera mee zodat ik geen mooie plaatjes er vanaf an halen, dus plaatjes hebben jullie nog te goed.

Ik heb op mijn iPhone nog een paar foto's die ik onderaan de pagina zal posten in een albumpje.

De vorige dagen zijn we tot het verste noorden geweest, en hebben we Cape Reinga gezien. Dit is een "must do" uit alle tourist guides, en zoals we hebben kunnen zien, het is inderdaad heel erg indrukwekkend!

Het weer was helemaal top toen we daar waren, dus we hadden verschrikkelijk goed zicht, en natuurlijk is het heel raar om twee zeeen tegen elkaar in te zien gaan en zelfs bij bladstil weer zie je dus dat de golven "omhoog" spatten tegen elkaar.

Ik vraag me af hoe het er uit ziet als er een lekker deining staat, een redelijk gekkenhuis denk ik!

We zijn 's avonds naar een klein campinkje gegaan 5 km van de kaap, en hebben daar heelijk geslapen. Iris is 's ochtends vroeg gaan wandelen naar de kaap, en ik heb haar daar weer opgehaald. Heel erg prachtig zei ze.

Op naar de "90 mile beach" en daar hebben we onze lunch bij elkaar gescharreld uit zee. Er zijn Tuatua's, een soort kruising tussen een mossel en een kokkel. Heel erg lekker! We hebben ze belgische stijl met wat bier gekookt (we hadden geen witte wijn) en ze daarna voor lunch opgepeuzeld. Jumjum!

Verder naar het zuiden, stopten we bij een "Kauri forrest"

Kauri's zijn een native boom soort in Nieuw Zeeland, waar er helaas niet zo veel meer van zijn. Deze bomen zijn heel speciaal omdat ze ten eerste heel oud kunnen worden, en natuurlijk omdat door zijn mooie rechte stam de boom door alle wereld zeilers omgehakt werd om zijn mooie rechte stam die erg goed was om masten van te maken.

De boom groeit eigenlijk eerst snel in de lengte, om "boven" de rest uit te komen en dus daar het zonlicht te kunnen vangen, daarna gaat ie in de breedte groeien.

De boom op de foto in het album heeft een hoogte van 51 meter, maar de stam is bijna 14 meter in omvang! Ze schatten dat ie rond de geboorte van christus is begonnen met groeien. Dus ruim 2000 jaar oud.

Wat heel raar is natuurlijk is dat deze boom niet omgehakt is. Zouden de boomhakkers gedacht hebben: deze is wel heel speciaal? laten we deze staan?

Deze Kauri's staan dus al duizende jaren op Nieuw Zeeland, en zijn in de ijstijd vele omgevallen. In de moerassen zijn deze bomen bijna volledig in tact gebleven, en worden ze nu uit het moeras getrokken en weer verwerkt tot allerlei toeristische souvernirs, en snuisterijen. Deze bomen zijn dus 45000 jaar oud, en liggen al die tijd onder de grond te wachten tot ze alsnog als iets weer ter wereld komen.

De Kauri is uiteraard beschermd en mag niet worden gekapt, maar de begraven kauri's zijn nog veel aanwezig!

Hier nog een link naar een paar foto's van mijn iphone...

On the road again...

Allereerst, voor iedereen een super fijn 2010 gewenst!

We zijn weer onderweg, maar eerst over ons oud en nieuw en vistochtje!

We hebben bij vrienden van Tessa en Chris oud en nieuw gevierd, het was best wel leuk om een keer te zien hoe anderen dat doen.

Deze vrienden hebben een huis ergens in de bush, met alles er op en er aan, je word meteen jaloers als je aan komt bij hun thuis.

Na veel bier barbeque en andere lekker snacks hebben we met elkaar een glaasje geproost, en om een uurtje of 02:30 zijn we weer naar huis gereden.

In Nederland zijn de feesten vaak spetterender, maar hier zijn de feestjes huiselijker en gezelliger!

Na oud en nieuw zijn we door Garth en Nerdy uitgenodigd om mee te gaan duiken/vissen/strandliggen. Uiteraard zijn we in voor een lekker tochtje met een klein bootje!

We hadden alles mee, van bier, eten, zwemspullen, hout (voor een illegaal fikkie) en duikspullen.

's Ochtends vroeg om 0700 stond Nerdy al klaar met de "ute" ( spreek uit "juut", dit is pickup truck in het australisch/nieuw zeelands")

We reden naar zijn vaders huis waar het "bootje" klaar stond.

Aan de overkant van zijn vaders huis was meteen de helling waar het bootje te water gelaten kon worden.

Aan de overkant van het huis van Nerdy's vader werd het bootje meteen het water in gegooid en werd Jeroen meteen als stuurman gebombardeerd.

Vol in plane vliegen we richting "Goat en Cow island" en daar hijsen Garth en Iris zichzelf in het duikpak.

Iris had al een heel aantal jaren niet meer gedoken, maar werd door Garth begeleid.

Ze gingen nadat Iris het door had hoe het duikvest werkte onder water en bleven zeker een half uur onder water.

Toen ze boven kwamen hadden ze ruim 50 "scallops" opgedoken en werden ze door ons meteen gemeten of ze "legaal" waren.

Meteen hebben we er een paar rauw opgegeten om in de stemming te komen

Na nog een duik zijn we naar en door koeien en schapen bewoond eiland gevaren en hebben we daar een vuurtje gestookt en met een pannetje een paar scallops met knoflookboter gebakken. Heel decadent met een witte botherham en wat salt en vinagre chips opgesmuld, man man wat zijn die scallops lekker!

Weer op weg en Nerdy vind dat hij nog een crayfish of wat wil vangen en met de laatste lucht uit de flessen gaat ie naar de rotsen en weet er nog een mooie crayfish uit te trekken. Jumjum!!

Nou jullie horen het wel weer, het is een reuze culinaire reis aan het worden.

Zoals ik in het begin al vertelde, we zijn weer op weg met het campertje. ons doel is helemaal noord te gaan en daar naar de "Ninety mile beach" te gaan. Het schijnt daar mooi te zijn, en sinds Iris en ik toch wel "zee mensen" zijn leek het ons wel een leuk idee.

Wel jammer dat de tijd aan het vliegen is, en we niet heel veel tijd meer hebben hier in Nieuw Zeeland.

We staan nu "illegaal" gekampeert op een heel mooi plekkie, morgen zonsopgang kijken en verder.

Hier is nog een klein foto albumpje van wat leuke foto's

Zuider Eiland Avontuur is voorbij

We zijn weer in Thames, op het Noordereiland.

Onze laatste tijd op het zuidereiland was helemaal te gek!

We hebben "op de camping" gestaan in de buurt van Kaikoura, waar we meerdere leuke mensen hebben ontmoet.

We reden per toeval deze camping op, omdat we op zoek waren naar een mooi plekje om te lunchen.

Toen we bij het hellinkje aan kwamen was er net een man bezig zijn bootje uit het water te trekken, hij bood ons twee "crayfish" aan die hij wel stiekum tegen een zacht prijsje aan ons wilde verkopen. We gingen uiteraard gretig op zijn aanbod in.

We waren het er snel over eens: we gaan hier op deze camping kerst vieren.

Onze buurman was een aardige man die we meteen "Burt Munro" noemden (The worlds fastest Indian)

Hij wilde ons wel helpen met het klaar maken van de crayfish

Zoals je ziet past zo'n beest dus niet in de gemiddelde camper pan.

Gelukkig had "Burt" een "rig" waar hij al zijn crayfish in kookte en wilde die wel aan ons lenen, en dan ook ons instrukties geven hoe en wat je zo iets dus doet.

's Avonds aten we een godenmaal.

De volgende dag besloten we nog een dagje te blijven.

We hadden inmiddels al contact met de overburen gemaakt, Maori's

Zij gingen "Paua" duiken en Iris mocht wel mee doen. Ze hadden een wetsuit over en Iris had een duikbril en snorkel gehuurd.

Op de rotsen zitten deze paua's en het liefst onder het kelp lekker verborgen voor "paua-duikers"

Zodra je de Paua met een mes van de rots hebt geplukt ( je moet met een bot mes de paua bij verassing van de rots ploppen", zodra hij/zij door heeft dat je plannen hebt om hem/haar er vanaf te trekken zuigt ie zich helemaal vast op de rots, dus snelheid is HEEL belangrijk.) word het schelpdier uit zijn prachtige schelp getrokken en schoon gemaakt. Ze zijn pikzwart en zien er niet erg smakelijk uit. Daarna worden ze met een vork 20 keer doorprikt om ze mals te maken en in dunne reepjes gesneden. Daarna worden ze doodnormaal in de roomboter kort gebakken en opgegeten met wat citroensap en zout.

Heel erg lekker!

Ook werden we door de maori's verrast met wat zeeegel, dat is een delicatesse die niet aan mij en Iris besteed is, ik geloof dat je daar voor geboren Maori moet zijn. Allereerst stinkt het VERSCHRIKKELIJK, en smaakt het zout en naar kots ofzo. Ik hoefde in ieder geval geen tweede portie.

Na de kerst zijn we richting de ferry gereden en hebben in de buurt van Picton nog wat genoten van het lekkere weer (ahum). Hier in Nieuw Zeeland kan het best wel een HELE dag regen. En dat was het geval. Film kijken in het campertje is best leuk!

De volgende dag zijn we naar de ferry gereden en 's middags voeren we terug naar het Noorder eiland. 's Avonds nog wat rondgelopen in Wellington, maar alle winkeliers hadden besloten dat na de kerst er nog wel een vrij dagje aan vast geplakt kon worden.

De volgende ochtend zijn we in een ruk terug naar Tessa gereden.

Hier een klein album van wat leuke foto's

Dunedin

Na bijna 3 weken in de "natuur" geweest te zijn, zijn we gisteren voor het eerst weer in een grote stad beland.

We zijn in Dunedin, een voor Nieuw Zeelandse begrippen grote stad.

Gisteren even in de pub geweest en een biertje gedronken en daarna met de luxe van een bed op straat gaan slapen in het campertje, wel jammer dat er veel verkeer in zo'n stad is want vrachtwagen en zo maken veel herrie. Of zou het zijn omdat we gewoon geen geluid meer gewend zijn na al die rust in de natuur.

Vandaag gaan we misschien langs een vriendin van Iris die hier woont. Gezellig!

Volgende keer meer tijd voor verhalen en foto's

Peddelen op zee met mooie uitzichtjes

We zijn bijna in het Zuiden, en toch hebben we besloten om ons te laten vangen in Nieuw Zeelands nationale "Tourist Trap"

We zijn naar Milford Sound gereden, een mini plaatsje in de Nieuw Zeelandse fjorden.

Een echte plek voor kuddes Japanners in tour bussen,rijen campers en huurauto's.

We wilden al een tijd graag op zee kayakken, nu hadden we besloten dat het maar moest gebeuren.

Na een halve dag wikken en wegen, toch maar wat geld over de balk gesmeten, want tsja dit soort tripjes zijn nou eenmaal niet goedkoop. Achteraf was ik blij dat we het toch gedaan hadden, maar ja ons binne suunige Hollanders he?

's Middag werden we in een pakje gehesen met waterdichte mouwen en een soort rokje dat later over het gat in de kayak gaat en zodat je dus niet vol met water loopt, een soort spat zeiltje als het ware.

Onze gids was "Dan", en hij peddelde al een tijdje rond in de fjorden van Milford Sound, een erg leuke vent die veel wist te vertellen.

Eers gingen we met een speedboot het fjord in en werden we halverwege er uit gezet, er staat 's middags daar een stevige wind en er tegen in peddelen is een beetje masochistisch, vandaar dat we met de wind mee terug naar het dorpje gingen.

Onderweg kwamen we eerst bij een reuze waterval van 150 meter hoog, waar je met de kayak onder mocht peddelen. Iris en ik als eerste d'r onder, maar da's best heftig! Het waait er namelijk verschrikkelijk en je word er zo maar weer onder weg gedrukt. Ik zag helemaal niks meer en alles was helemaal wit, tot we vanzelf weer achteruit terug geduwd waren.

Ik moest overigens voor in omdat door mijn lengte ik niet achterin kon zitten en dus dan niet kon sturen. Iris werd dus kapitein!

Een stuk verderop lagen er wat pelsrobben te zonnebaden op de rotsen, ze waren absoluut niet onder de indruk van onze aanwezigheid en ze keken niet eens op toen we op 2 meter afstand langs ze peddelden. Wel anders als onze nederlands zeehonden, die vluchten meteen als ze een mens van dichtbij zien.

Na nog een uur verder peddelen zijn we op een kiezelstrandje gestrand, broodje gegeten en drankje gedronken.

Laatste stukje hebben we zelfs nog met een klein lapje zeil terug gezeild.

Het ziet er zo op de foto een beetje lullig uit, en jeroen als redelijk ervaren zeiler kan beamen dat het ook een beetje lullig zeilt... Toch wel heel leuk om een keer te doen!

Jullie kunnen hier nog een paar meer foto's bekijken.

Over rare plaatsnamen

Het gaat lekker, we rijden dagelijks zo'n 200 km richting het zuiden, onderweg lifters mee nemend, want die zijn er genoeg! De arme drommels hebben het niet makkelijk zoals ik al in mijn vorige blogpost had vermeld.

Gisteren hadden we een duits koppel mee, heel aardige mensen, en nog piepjong! 19 en 21.. met z'n tweeen op de bonnefooi door Nieuw Zeeland. We voelen ons een beetje oud als ze ons dat vertellen.

We zijn nu in een heel leuk stadje beland, een beetje een surfers paradijs, maar ik weet niet precies waar ze nou precies surfen, er is namelijk een steenkoud meer en bij een straf windje zal er misschien een golfje ontstaan van een halve meter. Zeker niks om goed op te kunnen golf surfen. Misschien mis ik wat?

De plaatsnamen hier zijn veel oude Maori namen. zoiets als "Wakaka" of "Tongeranui" het probleem is dus dat zulke namen moeilijk te onthouden zijn, zeker als je ze alleen van de kaart leest. Als mensen ons dan vragen waar we vandaan komen vandaag dan staan we vaak zo als: "wanna....uhm" of "totera....blabla" ? met een groot vraagteken boven ons hoofd.

Wat wel een makkelijke naam is is "Haast". Dat juist wat we niet hebben!

tot later....